Als je kinderen kunt boeien zonder veel woorden, maar met kleine gebaren, houdingen en gezichtsexpressie, mime, en als die kleine kinderen, kleuters, dan hartelijk om je moeten lachen, dan ben je een goede theatermaker. De voorstelling Skeletje, van theatergroep Grote Mensen en het Rotterdamse Maaspodium, handelt over de dood en moet deze zeer jonge doelgroep dus bedienen op het gebied van introductie in rouwverwerking en alle emoties die daarbij komen kijken. Dit wordt hier en daar verstild en dan weer met rumoer uitgevoerd; passend bij de kleuterleeftijd.
Soms doen de twee performers, Dwayne Toemere en Yannick Greweldinger, echt bijna even niets anders dan stilstaan en naar elkaar kijken. De mannen zijn gehuld in pak, want ze beginnen deze middagvoorstelling met het herdenken van hun dode vriendin aan de hand van haar foto. Het duo laat meteen aan het jonge publiek weten dat ze er niet meer is. Dus daar hoeft gelijk geen twijfel meer over te bestaan. Daarna lopen dood en leven weer helemaal door elkaar. Diepe ernst en frivole luchtigheid wisselen elkaar af, en daardoor wordt het nergens eentonig.
De een, Surinaamse Dwayne, wil in stilte rouwen om de dood van de vriendin, terwijl de ander, Yannick, hem juist wil troosten met een glas water, een doos tissues of een aanraking. Hij zoekt contact. Dwayne moet daar niets van hebben, die wil stokstijf staande naar een foto kijken en een serieus gezicht trekken.
Foto: Annette Kamerich en Peter Budwilowitz (EYES2 PHOTOGRAPHY).
Treffend hoe persoonlijke manieren van omgaan met de dood in deze kindervoorstelling zijn verwerkt. Uiteindelijk maken de twee weer samen grappen. Zo boeien ze het publiek met dansjes in zwartwitte skeletpakken, met maskers op, en met een heel klein poppenspel dat de beweging van een skeletje, die voor de overledene staat, uitdrukt. Ontroerend subtiel is, hoe dit minipopje lieflijk de dood verbeeldt. Heel aansprekend, omdat het echt bezield lijkt. Daarvan zou je nog wel meer willen zien.
Als een ‘zangeres’ de onderkant van haar masker, de kaak, naar beneden trekt, wordt verwezen naar de Latijns-Amerikaanse Día de los muertos, het dodenherdenkingsfeest dat Mexicanen op 1 en 2 november ook echt gaan vieren; met dans en muziek. Dan lijkt het net of ze met opengesperde mond heel sentimenteel zingt, terwijl er wordt geplaybackt. Je ziet het verdriet zo terug in juist grootse gebaren.
Wanneer het publiek tot slot wordt uitgenodigd om mee te dansen met het schud-je-botten-lied, kan iedereen zijn energie kwijt en weer vrolijk naar huis. De kinderen hebben geleerd dat de dood bij het leven hoort, dat je erom kan huilen of lachen, en het belangrijkste: dat je er niet bang voor hoeft te zijn.
Sabine van den Berg
Voorstelling: Skeletje. Door: Maas theater en dans i.s.m. Grote Mensen. Leeftijd: 5+. Genre: fysiek theater. Gezien: 10 oktober (prem.), Maaspodium, Rotterdam. Nog te zien tot en met 3 januari 2026 (tournee). Voor speeldata en meer informatie, zie: SKELETJE | Maas theater en dans
Annette Kamerich en Peter Budwilowitz (EYES2 PHOTOGRAPHY).